St.Luciakerk Ravenstein

de geschiedenis van de kerk

De kerk is een in Duitse barokstijl opgetrokken bakstenen gebouw, bestaande uit een schip met een vierkant grondplan en afgeschuinde hoeken (gedekt door een koepelgewelf van stuc) en een driezijdig gesloten koor, waartegen een achthoekige toren is gebouwd. Het is de enige kerk in Brabant in de Zuid-Duitse barokstijl: wat alles te maken heeft met Duitse jezuïeten en Duitse vorsten die ooit het land van Ravenstein bewoonden en bestuurden.

De architect is onbekend; een brandbom vernietigde tijdens WO II alle gegevens, die in Dusseldorf waren opgeslagen.

In 1729 werd een loterij georganiseerd om de kerk te bouwen. Initiatiefnemer was de advocaat J. van Willigen die er, samen met zijn vrouw, een prominente grafzerk in de kerk mee verdiende. Hij woonde in het statige witte pand tegenover de kerkingang, dat tot voor kort stadhuis was.

Omdat Ravenstein tot de komst van de Fransen, in 1794, vrijheid van godsdienst genoot, stond niets de bouw van een katholieke kerk in de weg. Zeker niet toen de loterij veel geld opbracht. De jezuïeten kregen van de opbrengst zelfs wat hoogmoedswaanzin: zij voelden alles voor een grote kruiskerk. Maar twee protestanten in het hart van Ravenstein lieten zich niet onteigenen zodat de nieuwe kerk werd wat ze nu nog is.

De toren staat achter het altaar staat, wat tamelijk ongebruikelijk is.